W 1832 kamienica została wyremontowana przez Jana Kuderskiego, a jej oficynę nakryto nowym włoskim dachem. Na przełomie XIX i XX wieku na parterze budynku mieścił się sklep zegarmistrzowski, prowadzony przez Władysława Bojarskiego, a następnie jego syna Marcelego. W latach 1908–1912 kamienica została przebudowana oraz nadbudowana o trzecie piętro.

15 czerwca 1967 kamienica została wpisana do rejestru zabytkówRejestr zabytków nieruchomych miasta Krakowa. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytkówGminna ewidencja zabytków Krakowa.

Architektura Kamienica ma cztery kondygnacje. Jej obecny wygląd jest efektem przebudowy z początku XX wieku. Fasada, o trzech osiach, posiada bogatą eklektyczną dekorację. Na pierwszym piętrze okno w środkowej osi ozdobione jest dwoma kolumnami w porządku korynckim, girlandami, monogramem z inicjałami właściciela Marcelego Bojarskiego oraz trójkątnym frontonem, a okna skrajnych osi – girlandami, maszkaronami i gzymsami. Na drugim piętrze okno w środkowej osi ozdobiono maszkaronem i trójkątnym, niedomkniętym frontonem, a okna skrajnych osi – maszkaronami i girlandami. Okna trzeciego piętra posiadają najskromniejszą dekorację, ograniczoną do kluczy i gzymsów podokiennych.