Wyższa Szkoła Pilotów (W.S.Pil.) – szkoła lotnictwa Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej Polskiej.

Historia Wyższa Szkoła Pilotów w Grudziądzu powstała z końcem 1920 roku na bazie Wyższej Szkoły Pilotów w Ławicy. Jako lokalizację wybrano Grudziądz, ponieważ istniała tu dobrze zachowana infrastruktura po armii cesarstwa niemieckiego – budynki administracyjne, hangary oraz warsztaty. Szkoła otrzymała do dyspozycji budynek główny, budynek kasyna, dwa hangary metalowe, trzy drewniane, benzynownię z podziemnymi zbiornikami paliwa i bocznicą kolejową, trzy duże budynki magazynowe i składnicę dla sprzętu lotniczego, cztery pomieszczenia warsztatowe, strzelnicę i płytę lotniska. Głównym sprzętem lotniczym były samoloty przeniesione z Poznania: Albatros B.II, Fokker D.VII, SPAD S.VII, Breguet XIV, a w późniejszym okresie Ansaldo A.1 Balilla.

Zadaniem szkoły było teoretyczne szkolenie pilotów i zaznajomienia ich ze wszystkimi typami samolotów bojowych używanych w polskim lotnictwie. Większość z tych pilotów miała za sobą ukończone szkolenie w Niższej Szkole Pilotów w Bydgoszczy. Szkolenie trwało ok. 2,5-3 miesiące, po jego ukończeniu najlepsi kursanci pozostawali w szkole na Kurs Wyższego Pilotażu.