Władysław Chudy (ur. 7 grudnia 1906 we wsi Taras, zm. 3 lipca 1995 w Londynie) – major piechoty Wojska Polskiego, mianowany pułkownikiem przez władze RP na uchodźstwie, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Andrzeja i Marianny z Łosiów. Jego brat Stanisław, kowal z Woli Przedborskiej, zginął w 1942 roku w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau, a bracia Antoni i Józef zajmowali się uprawą roli. W Przedborzu ukończył szkołę powszechną, a następnie kontynuował naukę w Radomsku, gdzie w 1927 roku uzyskał świadectwo dojrzałości. Szukając pracy zarobkowej przeniósł się do Radomia, w którym pracował na poczcie przez dwa lata. To doświadczenie sowicie mu się przydało w późniejszym okresie.
W 1929 roku w Gródku Jagiellońskim rozpoczął służbę wojskową, a następnie dostał się do Szkoły Podchorążych Piechoty. 13 sierpnia 1932 roku otrzymał awans na stopień podporucznika ze starszeństwem z dniem 13 sierpnia 1932 roku i 236. lokatą w korpusie oficerów piechoty i przydział do 72 pułku piechoty w Radomiu. 1 marca 1935 roku został mianowany porucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 213. lokatą w korpusie oficerów piechoty.