Od 1908 członek Polskiego Stronnictwa Ludowego, po rozłamie w 1913 w PSL „Piast”. Poseł do austriackiej Rady Państwa XII kadencji (17 lipca 1911 – 28 października 1918), wybrany z listy PSL w okręgu wyborczym nr 37 (Wadowice-Skawina)Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 434.. Członek Koła Polskiego w Wiedniu, należał do grupy Polskiego Stronnictwa LudowegoDie Wahlen in Galizien, „Reichspost” nr 296 z 30 czerwca 1911, s. 2, online. Podczas I wojny światowej służył w latach 1914-1916 w armii austro-węgierskiej, w 1916 jako podpułkownik-audytor w dowództwie wojskowym twierdzy Kraków. Po otwarciu obrad parlamentu wraz z Zygmuntem Lasockim niósł pomoc rodzinom chłopskim poszkodowanym przez wojnę.
W okresie międzywojennym zarządca folwarku Radocza, w powiecie wadowickim, który należał do jego żony Zofii. W latach 1925–1926 prowadził kancelarię adwokacką w Nowym SączuRobert Krzysztof Tabaszewski, Adwokaci Nowego Sącza do 1945 roku, Nowy Sącz 2014, s. 25, 52, 71, online. Nie uczestniczył w tym czasie w życiu publicznym.
Od 1911 żonaty z Zofią ze Sterkowiczów. Miał z nią czterech synów: agronoma i handlowca Stanisława (1923-1973), Witolda, lekarza (1913-1973), Jana (1917-1977) i JerzegoStowarzyszenie Absolwentów Liceum Ogólnokształcącego im. Marcina Wadowity w Wadowicach.