W czasie okupacji niemieckiej zajmował się uliczną sprzedażą książek. Razem z Witoldem Mężnickim prowadził kiosk pod nazwą „Księgarenka” na placu Napoleona. Był także skarbnikiem Tajnej Komisji Dziennikarskiej, wypłacającej zapomogi bezrobotnym dziennikarzom, oraz wykładał na tajnych kursach dziennikarskich, będących kontynuacją Wyższej Szkoły Dziennikarskiej. W lutym 1944 roku został aresztowany w „Księgarence” przez Gestapo i trafił na Pawiak. Po przeprowadzonym śledztwie został zwolniony. Został ponownie aresztowany przez Gestapo wraz z żoną i synami w nocy z 12 na 13 kwietnia 1944 roku. Został zwolniony wraz z żoną 29 lipca tego roku (synowie zostali wcześniej wywiezieni do obozu koncentracyjnego Stutthof). 30 września 1944 roku został wraz z żoną i innymi mieszkańcami Żoliborza wyprowadzony na Dworzec Zachodni i przewieziony do obozu w Pruszkowie. 3 października 1944 roku został wywieziony z Pruszkowa do Krakowa, gdzie doczekał wyzwolenia miasta przez Armię Czerwoną 19 stycznia 1945 roku.
Po wojnie był m.in. sekretarzem „Gazety Ludowej”, głównego organu opozycji antykomunistycznej, skupionej wokół PSL i dziennikarzem gazety „Gromada – Rolnik Polski”.
Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C15-1 dod.-9).