Był profesorem honorowym i korespondentem akademickim wielu uniwersytetów i akademii w Europie i Ameryce Łacińskiej. Zdobył kilka nagród i medali za działalność naukową, w tym Nagrodę Cannizzaro z Akademii dei Lincei (Rzym) oraz Nagrody Solvay i Vant Hoff z Belgijskiej i Holenderskiej Akademii Nauk.
W 1936 objął stanowisko kierownika Katedry Chemii Nieorganicznej. W tym samym roku, 28 września, został powołany na stanowisko wicekanclerza uczelni, ale zrezygnował z powierzonej mu funkcji.
W 1939, po zakończeniu wojny domowej, został zmuszony do wyjazdu do Paryża, gdzie pracował na Collège de France. W 1941 wrócił do kraju, ale na przejściu granicznym został zaaresztowany przez hiszpańskie władze. Przez dwa lata był internowany, nie przeszkodziło mu to jednak w dalszym prowadzeniu doświadczeń.
Nie mogąc wrócić do swojej uczelni, zatrudnił się w prywatnym Instytucie Biologii i Sueroterapii (IBYS).
W 1951, został powołany na stanowisko sekretarza Międzynarodowej Komisji ds. Mas Atomowych (od 2002 pod nazwą CIAAW). Zmarł dwa lata później, w marcu 1953.
W latach 1902–1953 opublikował ponad 260 prac z zakresu chemii.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Complutense w Madrycie Kategoria:Hiszpańscy chemicy Kategoria:Internowani w Hiszpanii Kategoria:Ludzie urodzeni w Barcelonie Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1953 Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019