Przebieg wydarzeń W latach 1546–1547 doszło do wojny między siłami cesarskimi a Związkiem Szmalkaldzkim. Działania wojenne początkowo miały charakter manewrowy, jednak sytuacja uległa zmianie po ataku Maurycego saskiego na ziemie elektora. W odpowiedzi Jan Fryderyk I opuścił główne siły protestanckie i skierował się do Saksonii. Ostatecznie został pokonany przez wojska cesarskie w bitwie pod Mühlbergiem nad Łabą w 1547 r. Po klęsce dostał się do niewoli cesarskiej.
Postanowienia Na mocy kapitulacji wittenberskiej Jan Fryderyk I zrzekł się godności elektorskiej oraz przekazał znaczną część swoich posiadłości Maurycemu saskiemu. Jednocześnie uznał zwierzchnictwo cesarza Karola V. W konsekwencji godność elektorska została przeniesiona na linię albertyńską rodu Wettinów, reprezentowaną przez Maurycego Wettyna.
Skutki Kapitulacja wittenberska doprowadziła do istotnych zmian w układzie sił w Świętym Cesarstwie Rzymskim. Nastąpiło wzmocnienie pozycji cesarza Karola V oraz osłabienie obozu protestanckiego skupionego wcześniej wokół Związek Szmalkaldzki.