Sanderson najwięcej uwagi poświęcał tym, którym samodzielny wybór celów sprawiał największe trudności; twierdził, że każdy z chłopców może znaleźć pożyteczne zajęcie w zgodnych zespołach, sprawiające mu satysfakcję. Odrzucał odgórnie narzucane programy nauczania i systemy punktowych ocen indywidualnych osiągnięć, a mimo to absolwenci zreformowanej szkoły osiągali najwyższe pozycje w czasie egzaminów wstępnych na renomowane wyższe uczelnie.
Po zakończeniu I wojny światowej i po śmierci Sandersona H.G. Wells napisał, że bohater jego książki The Story of a Great Schoolmaster widział współczesnego nauczyciela (w szkole i na uniwersytecie) „po prostu tym, kim musi być” – antycypatorem, planistą i twórcą nowego, większego porządku ludzkiego życia, budowanego na ruinach starego.
Rozbudowa bazy Oundle School thumb|240px|Model silnika okrętowego z 1920 roku