Cytat jest ilustracją fascynacji Sandersona odkryciami naukowymi, dokonanymi w historii nauki w jej różnych dziedzinach (zob. kalendarium historii nauki) i sylwetkami wybitnych jednostek, dokonujących kolejnych przełomów, które były podstawą rewolucji naukowych, rozwoju techniki i rewolucji przemysłowej (z ich pozytywnymi i negatywnymi konsekwencjami) oraz późniejszej rewolucji naukowo-technicznej. Pod wpływem tej fascynacji przystąpił do tworzenia nowego systemu edukacji, który miał rozbudzać indywidualne zainteresowania uczniów – zachęcać do samodzielnych poszukiwań interesujących problemów w „oceanie prawdy nieodkrytej” oraz do konwersacji z innymi i wspólnych prób ich rozwiązania. Rekonstrukcja obejmowała radykalną zmianę metod i programu nauczania, różniącego się znacznie od programu realizowanego w gimnazjach klasycznych. Program objął szeroki zakres nauk ścisłych (nauki przyrodnicze i matematyczne), naukę współczesnych języków obcych i in. Był realizowany w zmienionych warunkach, sprzyjających rozwijaniu ciekawości świata i kreatywności. Metodę oddziaływania na uczniów Sanderson opisał m.in. w publikacji Science and Educational Reconstruction (1918), w której zamieścił m.in.