Rozkaz ten stał się podstawą oskarżenia Dönitza przed Trybunałem Norymberskim, w efekcie jednak przeprowadzonej rozprawy, obronie Dönitza udało się przekonać sędziów trybunału, że niemieccy dowódcy z narażeniem własnego życia i wielkim ryzykiem dla własnych załóg ratowali rozbitków, a w świetle przebiegu incydentu „Laconii”, taki rozkaz był w pełni usprawiedliwiony.
Śmierć 8 marca 1943 roku radionamiernik Huff Duff namierzył pozycję dowodzonego przez Hartensteina U-156, który komunikował się z Dönitzem, po czym Catalina z bazującej na Trynidadzie 53. Eskadry marynarki odnalazła U-boota za pomocą radaru około 270 mil na wschód od Barbadosu, obrzucając go następnie czterema bombami, które przełamały okręt na trzy częściC. Blair: Hitler’s U-Boat War, T. 2, s. 218-219.. Werner Hartenstein zginął wówczas wraz ze swoją załogą i okrętem.
17 września 1942 roku kkpt. Hartenstein został odznaczony Krzyżem Rycerskim, jako 125. w Kriegsmarine i 63. w U-Bootwaffe.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Asy wojny podwodnej Kategoria:Dowódcy niemieckich okrętów podwodnych z okresu II wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Ludzie urodzeni w Plauen