1914, s. 1069;.
Poseł do austriackiej Rady Państwa XI kadencji (25 stycznia 1909 – 30 marca 1911) wybrany z listy konserwatystów jako zastępca posła w okręgu wyborczym nr 70 (Skałat-Podwołoczyska-Grzymałów-Kopyczyńce-Husiatyn), mandat objął 25 stycznia 1909 po rezygnacji Eustachego ZagórskiegoJózef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 428.. Został wtedy określony jako „pierwszy poseł nauczycielski z powszechnych wyborów w Galicji” i był jednym z najmłodszych parlamentarzystów licząc 34 lata. Członek frakcji konserwatywnej potem narodowodemokratycznej w Kole Polskim w Wiedniu. W parlamencie zabierał głos w sprawach oświatowych, m.in. 17 marca 1909 wraz z posłem Adamem Kopycińskim zgłosił wniosek by nauczyciele szkół ludowych otrzymali obniżkę cen jazdy na kolejach państwowychJerzy Gaul, Rejestracja poloników w archiwum parlamentu w Wiedniu przeprowadzona w latach 2008–2009, "Miscellanea Historico–Archivistica", t. XVII, 2010, s. 254.. 24 marca 1912 został wybrany do Komitetu Głównego Stronnictwa Demokratyczno-Narodowego.