Liczył, że idąc za przykładem restauracji Meiji również Chiny są w stanie przejść przez podobny proces prozachodniej modernizacji.
Kariera rządowa Po zdaniu egzaminów został zatrudniony w Departamencie Rolnictwa i Handlu w Pekinie. Za sprawą protekcji Xu Shichanga obracał się w sferach dworskich. Po upadku monarchii nominowany przez Yuan Shikaia do parlamentu, następnie zaś na stanowisko wiceministra spraw zagranicznych (od sierpnia 1913 do czerwca 1916 roku).
Szczególny wpływ na dalszą karierę Cao wywarły negocjacje dotyczące dwudziestu jeden żądań wystosowanych przez Japończyków w styczniu 1915 roku. Gdy do strony chińskiej doszły 6 maja informacje o planowanym ultimatum w sprawie żądań, Yuan Shikai postanowił zaakceptować wszystkie japońskie warunki. Pomimo że negocjacje prowadził Lu Zhengxiang, misję poinformowania prowadzącego rozmowy ze strony japońskiej o akceptacji warunków powierzono Cao Rulinowi. Tego samego dnia Japonia zrezygnowała jednak z V grupy najbardziej radykalnych żądań, które przekształcały Chiny w państwo marionetkowe. Gdy pełniący funkcję ambasadora Lu Zongyu przesłał stosowne informacje do Pekinu, Cao musiał 7 maja odwołać wcześniej przekazaną zgodę.