Emil Margulies (ur. 16 lipca 1877 w Sosnowcu, zm. 16 lutego 1943 w Tel Avivie) – czechosłowacki prawnik i przywódca syjonistyczny pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Urodził się w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej, jako szóste z ośmiorga dzieci Moritza Marguliesa i Clary Sussman. Po ukończeniu szkoły podstawowej uczęszczał do gimnazjum w Bielsku na Śląsku Austriackim. Służył w armii austriackiej. Studiował na uniwersytetach w Wiedniu, Monachium, Zurychu i Berlinie. W 1901 r. uzyskał stopień naukowy doktora praw na uniwersytecie w Wiedniu.
Podczas studiów prawniczych w Wiedniu, poznał Theodora Herzla i zaangażował się w ruch syjonistyczny. W 1903 roku zamieszkał w Cieplicach w północnych Czechach, gdzie pracował jako urzędnik i promował syjonizm poprzez wycieczki, wykłady, ulotki i artykuły w lokalnej prasie.
Mimo oporu części Żydów, którzy byli dobrze zintegrowani z miejscową niemiecką klasą średnią, założył sieć organizacji syjonistycznych w takich miejscach jak Cieplice, Trutnov, Žatec, Ústí nad Labem, Děčín, Chomutov i Podbořany.
Po odbyciu służby podczas I wojny światowej, jako oficer w armii austro-węgierskiej na frontach rosyjskim i włoskim, wrócił do wyzwolonej Czechosłowacji, która uznawała wolność i równość mniejszości żydowskiej i przystąpił do działalności publicznej w warunkach legalnej walki o prawa