W latach 1973–1978 prowadził w Politechnice Krakowskiej Ośrodek Elektronicznych Technik Obliczeniowych. Do 1992 kierował Zakładem Stateczności i Metod Obliczeniowych w Instytucie Mechaniki Budowli. Z jego inicjatywy utworzono wtedy Instytut Metod Komputerowych w Inżynierii Lądowej, w którym kierował Katedrą Mechaniki Komputerowej. Od 1997 aż do przejścia na emeryturę w 2005 był dyrektorem tego Instytutu.
Od 2005 do 2014 był zatrudniony w Politechnice Rzeszowskiej jako profesor w Katedrze Mechaniki Konstrukcji.
Specjalizował się w zagadnieniach z zakresu budownictwa, mechaniki i informatyki (w tym mechanice i teorii konstrukcji oraz metodach obliczeniowych sztucznej inteligencji). Był promotorem 17 doktoratów. W 1989 został wybrany członkiem korespondentem krajowym Polskiej Akademii Nauk, a w 2007 członkiem rzeczywistym. Od 1989 był członkiem czynnym Polskiej Akademii Umiejętności i wicedyrektorem Wydziału Nauk Ścisłych i Technicznych w latach 2010–2016.
Zmarł 28 lutego 2023 w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim w grobie rodzinnym (kwatera BD, rząd 4, miejsce 10).
Nagrody, odznaczenia i wyróżnienia W ciągu swojej kariery zawodowej uhonorowany został: