623).: uprawiać pewną, w zezwoleniu oznaczoną przestrzeń gruntu; stosować się do przepisów o uprawie tytoniu, a w szczególności użyć do uprawy nasienia, przez władze skarbowe wskazanego lub dostarczonego; odsprzedać cały zapas wyprodukowanego surowca Skarbowi po cenach taryfowych, ustanawianych przez Ministra Skarbu.
Minister Skarbu określał warunki udzielania koncesji na plantację tytoniu, w szczególności zaś obszar gruntu, podlegającego uprawie, sposób uprawy, zbierania, suszenia, sortowania, ustanawiania cen i terminów dostawy tytoniu, tudzież kontroli, wykonywanej w tym kierunku przez organy nadzoru skarbowego.
Plantator koncesjonowany był zobowiązany do: zatrzymania u siebie wyprodukowanego surowca tytoniowego lub jego części po oznaczonym terminie dostawy, zakazu wywożenia go poza swą plantację, względnie magazyn (suszarnię) bez zezwolenia i kontroli organów nadzoru skarbowego, zakazu zboczenia przy przywożeniu tytoniu z drogi, wytkniętej do miejsca dostawy, doniesienia organom kontroli skarbowej o spostrzeżeniach ubytku lub zniszczenia roślin tytoniowych na swym gruncie, względnie w swym magazynie lub podczas transportu, stosowania się do postanowień instrukcji o uprawie tytoniu i do wydanych na jej podstawie poleceń organów kontroli skarbowej.