W 1974 Cmentarz Narodowy na Long Island był jedynym cmentarzem narodowym na Long Island z dostępną przestrzenią do pochówków, ale wkrótce jego maksymalna pojemność mogła się wyczerpać. W rezultacie National Cemetery System opracował plany budowy nowego cmentarza regionalnego, który miałby służyć większemu obszarowi Nowego Jorku, w którym mieszkało wówczas prawie trzy miliony weteranów i osoby pozostające na ich utrzymaniu. 7 grudnia 1977 roku 365 ha ziemi Zakładu Rezerwy Przemysłowej Broni Marynarki Wojennej w Calverton przeznaczono dla Administracji Weteranów w celu wykorzystania go jako cmentarza narodowego.
National Cemetery System zdał sobie sprawę, że Cmentarz Narodowy w Calverton stanie się jednym z bardziej aktywnych cmentarzy. Z tego powodu zaprojektowali i zbudowali funkcję zwaną „kołem” zakątków obrządków, która umożliwia jednoczesne odbywanie wielu pogrzebów jednocześnie. Na lewo od głównego wejścia na cmentarz, wokół Kręgu Weterana, znajduje się siedem zakątków obrządków. Po pogrzebie trumny są przenoszone do piasty koła, a następnie transportowane do odpowiednich grobów. W 1983 roku przebudowano ściany zakątków, które służyły jako Kolumbaria do spopielania kremowanych szczątków.