Carlo Montagnini (ur. 2 czerwca 1863 w Casale Monferrato, zm. 24 października 1913 w Berlinie) – włoski duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup, dyplomata papieski.
Biografia 19 grudnia 1885 otrzymał święcenia prezbiteriatu. W latach 1887–1889 ukończył Papieską Akademię Szlachecką. Był sekretarzem nuncjatur apostolskich w Bawarii (1892), Austro-Węgrzech (1893–1898) i we Francji (1898–1902), a następnie audytorem nuncjatur apostolskich w Bawarii (1902) i we Francji (od 1903).
Na stanowisku audytora nuncjatury w Paryżu zastało go wypowiedzenie konkordatu i zerwanie stosunków dyplomatycznych ze Stolicą Apostolską przez antyklerykalny rząd francuski oraz nakaz opuszczenia Francji wydany nuncjuszowi abp Benedetto Lorenzelliemu. Wówczas na polecenie sekretarza stanu kard. Rafaela Merry del Vala ks. Montagnini pozostał w budynku zlikwidowanej nuncjatury, aby sprawować opiekę nad jej archiwum. Nieoficjalnie pełnił również funkcję przedstawiciela Stolicy Apostolskiej.