Henri Desmarets, także Desmarest, Desmarestz, Desmarais (ur. w lutym 1661 w Paryżu, zm. 7 września 1741 w Lunéville) – francuski kompozytor.
Życiorys Otrzymał wychowanie na dworze Ludwika XIV. Do 1678 roku śpiewał w kapeli królewskiej. Jego nauczycielem przypuszczalnie był Jean-Baptiste Lully. W 1682 roku w Wersalu wystawiono jego pierwszą operę, Endymion (muzyka do niej zaginęła). Działał jako nadworny muzyk Ludwika XIV, a około 1690 roku został także kapelmistrzem zakonu jezuitów w Paryżu.
Po śmierci swojej pierwszej żony w 1696 wdał się w romans ze swoją uczennicą, córką wysokiego urzędnika w Senlis. Oskarżony o jej porwanie i uwiedzenie, został w 1699 roku skazany na karę śmierci i musiał ratować się ucieczką z Francji. Początkowo osiadł w Brukseli, następnie wyjechał do Hiszpanii, gdzie w latach 1701–1706 pełnił funkcję kapelmistrza na dworze Filipa V. Tam też w 1701 roku poślubił swoją wybrankę. Od 1707 roku przebywał w Lotaryngii, gdzie zajmował się organizacją życia muzycznego na dworze kolejno Leopolda I, Franciszka III i Stanisława Leszczyńskiego.