W 1914 gmina skupiała około 600 osób.

Podczas I wojny światowej część rodzin mennonickich opuściła Galicję.

Władze II Rzeczypospolitej utrzymały uprawnienia gminy mennonickiej Kiernica-Lwów oraz samych mennonitów (zwolnienie ze służby wojskowej z bronią w ręku).

W okresie międzywojennym gmina Kiernica-Lwów zrzeszała wiernych z terenu województw: lwowskiego, stanisławowskiego, tarnopolskiego oraz krakowskiego. W pobliżu Lwowa zamieszkiwali w osadach: Falkenstein, Zimna Woda, Neuhof, Kiernica, Podusilna i Rohatyń.

W 1921 gmina skupiała 361 osób, a w 1931 550 osób.

W latach 1928–1932 gmina nie miała duszpasterza. Niektóre jego funkcje wykonywał dr filozofii Alfred Bachman.

Do gminy poza domem modlitwy przy ul. Kochanowskiego 23 we Lwowie (obecnie ul. Kostii Lewyckiego) nr 23 należało szereg nieruchomości, m.in. w Zameczku w powiecie żółkiewskim i w Kiernicy.

Działalność gminy ustała po wybuchu II wojny światowej.

W II Rzeczypospolitej obok gminy Kiernica-Lwów istniało 5 innych gmin mennonickich.