Od młodości udzielał się w szeregu organizacji społecznych. Od 1926 należał do Związku Harcerstwa Polskiego. W 1955 został członkiem Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, w 1956 organizował oddział PTTK we Wrześni i przez wiele lat stał na jego czele. Był członkiem Głównej Komisji Rewizyjnej PTTK (1960–1968), członkiem Prezydium tej komisji (1968–1972) i jej wiceprezesem, członkiem Zarządu Głównego PTTK (w tym skarbnikiem do 1981), wiceprezesem Zarządu Wojewódzkiego PTTK w Poznaniu (1985–1989), członkiem kilku komisji przy Zarządzie Głównym (Ekonomicznej, Statutowej, Pracy PTTK w Osiedlach Mieszkaniowych). Pełnił mandat delegata na IV Kongres Krajoznawstwa Polskiego w Opolu. Brał udział w wyznaczaniu szlaków turystycznych, organizował ośrodek kempingowy PTTK nad jeziorem Niedzięgiel koło Skorzęcina oraz Ośrodek Żeglarski PTTK nad jeziorem Powidz, inicjował rajdy turystyczne honorujące Dzieci Wrześni i z okazji Wielkopolskich Dni Opieki nad Zabytkami. Propagował turystykę w zakładach pracy i spółdzielniach osiedlowych. Był społecznym opiekunem zabytków, honorowym przodownikiem turystyki górskiej, honorowym przodownikiem turystyki pieszej.