Kryzys i upadek Azjatycki kryzys finansowy, który rozpoczął się w czerwcu 1997 roku, poważnie nadszarpnął finansową kondycję Daewoo Group, narażoną już na straty z powodu przeszacowania swoich możliwości rozwojowych. Pomimo odnotowania w 1998 roku dużej straty w wysokości równowartości 458 milionów dolarów, Daewoo nie wycofało się z polityki poszerzania swojego portfolio podległych spółek, zakładając 14 nowych firm do istniejących już 275 filii. W czasie gdy Samsung i LG, inne podobnej wielkości czebole, wdrożyły cięcia i oszczędności, zadłużenie Daewoo rosło.
W 1999 roku Daewoo, wówczas drugi co do wielkości konglomerat w Korei Południowej, działający w 100 krajach świata, osiągnął wartość długu w kwocie 50 miliardów dolarów, ogłaszając bankructwo. Założyciel i dotychczasowy prezes koncernu, Kim Woo-jung, został zmuszony do rezygnacji ze swojego stanowiska, z kolei południowokoreańskie banki przeszły do jak najszybszej wyprzedaży masy upadłościowej koncernu.