Dom Prowincjalny Zgromadzenia Córek Bożej Miłości – zabytkowy budynek, znajdujący się w Krakowie w dzielnicy I przy ulicy Pędzichów 16–16a, na Kleparzu.
Historia Gmach został wzniesiony w latach 1899–1900 według projektu Władysława Kaczmarskiego dla Zgromadzenia Córek Bożej Miłości. Mieścił on dom zakonny, kaplicę Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz prowadzone przez zakonnice szkoły: szkołę elementarną dla dzieci wojskowych garnizonu krakowskiego oraz gimnazjum żeńskie z niemieckim językiem nauczania. W 1900 wzniesiono w podwórzu parterową oficynę z przeznaczeniem na infirmerię według projektu Józefa Pakiesa. W latach 1906–1907 zbudowano na jej przedłużeniu dwupiętrową oficynę dla seminarium nauczycielskiego według projektu Władysława Kaczmarskiego. W czasie I wojny światowej w budynku mieścił się szpital wojskowy. W latach 1950–1992 część gmachu zajmowana była przez szkołę i internat dla głuchoniemych. W 1993 budynek został gruntownie odremontowany przez W. Winka.
9 sierpnia 1990 budynek został wpisany do rejestru zabytkówRejestr zabytków nieruchomych miasta Krakowa. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytkówGminna ewidencja zabytków Krakowa.