Zorganizował w tym mieście filię towarzystwa gospodarczego „Silskij Hospodar” oraz oddział Ukraińskiego Banku Galicyjskiego.

Poseł do austriackiej Rady Państwa XI kadencji (7 czerwca 1907 – 30 marca 1911) wybrany z listy UPND w okręgu wyborczym nr 67 (Jarosław – Radymno – Lubaczów – Cieszanów – Sieniawa – Pruchnik)Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848–1918, Warszawa 1996, s. 428.. W parlamencie należał do Klubu Ruskiego – grupa młodorusińska.

Podczas I wojny światowej i okupacji Galicji przez Rosjan został przez nich aresztowany w kwietniu 1915 i wywieziony najpierw do Kijowa a następnie na Syberię. Powrócił stamtąd w początkach 1918 roku. W latach 1918–1919 włączył się w budowę Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, był w tym czasie burmistrzem Sambora.

Po upadku ZURL w 1919 wyjechał do Czechosłowacji. Zamieszkał w Użhorodzie, gdzie od 1920 pracował jako sędzia rejestrowy w Sądzie Powiatowym w Berehowie, Po przejściu na emeryturę w 1934 mieszkał jako emeryt w Użhorodzie. Był na Ukrainie Zakarpackiej organizatorem kół „Proświty”Симон Наріжний.