Później powołana na prezesa fundacji Mérite Européen, zajmującej się promocją wartości europejskich. Przeszła na pozycje krytyczne wobec traktatu z Maastricht i wprowadzenia strefy euro. W 2013 przystąpiła do Alternatywy dla Niemiec. W maju 2013 została powiatową rzeczniczką partii, w marcu następnego roku wybrano ją w skład krajowego komitetu wykonawczego. W lipcu 2015 zrezygnowała z członkostwa w AfD. Przystąpiła do powstałego w wyniku jej rozłamu ugrupowania Sojusz dla Postępu i Przebudzenia (od 2016 działającego pod nazwą Liberalno-Konserwatywni Reformatorzy), zasiadała w jego władzach w Hesji.
Życie prywatne Ma dwóch synów.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci uczelni w Niemczech Kategoria:Ludzie urodzeni we Frankfurcie nad Menem Kategoria:Niemieccy ekonomiści Kategoria:Niemieccy posłowie do Parlamentu Europejskiego II kadencji Kategoria:Niemieccy posłowie do Parlamentu Europejskiego III kadencji Kategoria:Niemieccy samorządowcy Kategoria:Politycy Alternatywy dla Niemiec Kategoria:Politycy CDU Kategoria:Politycy LKR Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Szczecińskiego Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Zmarli w 2022