W latach 80. udostępnił przestrzeń kościelną na działania kultury niezależnej oraz niezależne inicjatywy społeczno-polityczne. Odbyły się tam wystawy Znak Krzyża (1983 – przygotowana przez Janusza Boguckiego i Ninę Smolarz, Niebo nowe, ziemia nowa? (1985 – przygotowana przez Marka Rostworowskiego), Droga świateł – spotkania ekumeniczne (1987 – przygotowana przez Janusza Boguckiego i Ninę Smolarz)Dorota Jarecka Janusz Bogucki, polski Szeeman?Agnieszka Gralińska-Toborek Plastyka w Kościele w latach 1981-1989. Trwałe przymierze czy epizod?, w: Pamięć i Sprawiedliwość, nr 4 (7) z 2005, s. 190, a także wydarzenia w ramach Tygodni Kultury Chrześcijańskiej (1983-1985) oraz wystawy z cyklu Obecność prezentujące prace warszawskich artystów plastyków, organizowane przez Magdalenę Hniedziewicz, Macieja Gutowskiego i Jerzego PuciatęHugon Bukowski Żytnia. Kto o tym pamięta. W 1985 Andrzej Wajda wystawił tam sztukę Wieczernik Ernesta BryllaJan Żaryn Kultura niezależna w Kościele katolickim w Polsce 1981-1989, w: Kościół i kultura w latach osiemdziesiątych XX wieku. Doświadczenia warszawskie, wyd. Katowice-Warszawa 2011, s. 25. W maju 1987 odbyło się międzynarodowe seminarium Porozumienia helsińskie a prawa człowieka, organizowane przez Ruch Wolność i PokójMonika Litwińska WiP kontra PRL. Ruch Wolność i Pokój 1985-1989, wyd.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wojciech Czarnowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.