Włodzimierz Szlezyngier (ur. 19 lipca 1929 w Częstochowie, zm. 5 września 2019 tamże) – polski członek podziemia niepodległościowego podczas II wojny światowej, więzień polityczny w okresie PRL, działacz kombatancki, pułkownik Wojska Polskiego.
Życiorys Pochodził z rodziny o tradycjach patriotycznych – jego ojciec Karol (z zawodu krawiec) brał udział w rozbrajaniu Niemców w 1918 roku oraz walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Włodzimierz Szlezyngier w 1936 roku rozpoczął naukę w szkole podstawowej, którą po wybuchu wojny kontynuował na tajnych kompletach. Wstąpił w szeregi Armii Krajowej i uczestniczył w akcji „Burza”, dostarczając materiały do tajnego zakładu rusznikarskiego we wsi Marianka Rędzińska. Po zakończeniu wojny, w marcu 1945 roku zdał krawiecki egzamin czeladniczy. W grudniu tego samego roku został po raz pierwszy aresztowany przez częstochowski Urząd Bezpieczeństwa, w którym był więziony do marca 1947 roku. Po wyjściu na wolność pracował w zakładzie ojca. W 1950 roku został powołany do wojska;