Celem odwrócenia tego trendu zmieniono nazwę schroniska na „Jungmannova bouda”, nie przyniosło to jednak oczekiwanego rezultatu, ponieważ obiekt był pomijany w materiałach niemieckich, a dla Czechów był zbyt peryferyjnie położony.
Jungmannova bouda przetrwała lata II wojny światowej. W 1945 roku obiekt został znacjonalizowany, a Karl Jungmann wysiedlony do Niemiec. Schronisko trafiło w ręce urzędu pocztowego z Ołomuńca, który urządził tu dom wypoczynkowy dla swoich pracowników, a następnie - w 1948 roku - związków zawodowych ROH (Revoluční Odborové Hnutí). Związkowcy w 1954 roku przekazali obiekt Okręgowemu Komitetowi Narodowemu w Šumperku, który uczynił z niego miejsce obozów młodzieżowych i pionierskich. W tym okresie ustalono nazwę „chata Návrší”.
W 1967 roku obiekt powrócił w ręce organizacji oświatowej ROH z Šumperka i był wykorzystywany na cele obozów młodzieżowych. W latach 1968–1971 przeprowadzono jego remont, powiększając ilość miejsc noclegowych do 50, tworząc zaplecze socjalne oraz uruchamiając centralne ogrzewanie. Schronisko zostało również z powrotem otwarte dla turystów indywidualnych. W 1969 roku w pobliżu obiektu powstał pierwszy wyciąg narciarski. W 1978 roku w budynku dobudowano jadalnię, narciarnię, wymieniono pokrycie dachu i podłogi.