Styl Kamienica składa się z budynku głównego, postawionego ok. 1891, o powierzchni ok. 370 m². Jest on połączony z oficyną kamienicy frontowej z ok. 1904. Prostopadle po stronie południowo-wschodniej ustawione jest mniejsze skrzydło oraz mały budynek na tyłach budynku głównego. Zespół pofabryczny znajduje się w głębi posesji. Budynek główny usytuowany jest pośrodku działki, fasadą zwrócony na wschód, z elewacją północną biegnącą wzdłuż granicy posesji, częściowo stykającą się z zabudowaniami posesji sąsiedniej.
Kamienica jest murowana z czerwonej, nietynkowanej cegły. Główna część jest piętrowa, kryta dwuspadowym dachem na planie wydłużonego prostokąta, dwutraktowa z bramą przejazdową na osi i klatką schodową po stronie południowej. Zachował się oryginalny komin w przekroju prostokątnym, z detalem architektonicznym oraz inicjałami A.W. Ściany działowe są murowane, w większości otynkowane. Więźba drewniana, krokwiowo-belkowa, dach kryty papą. Stropy piwnic ogniotrwałe, nad parterem odcinkowe stropy Kleina, nad piętrem stropy drewniane z trzcinową podsufitką. Pod częścią północną budynek jest podpiwniczony.