Jaskinia powstała w wapieniach z okresu jury późnej. Jest jaskinią krasową, jej główny ciąg utworzony został przez przepływającą wodę. Ma dość bogatą szatę jaskiniową. Tworzą ją polewy, grzybki, makaroniki, mleko wapienne i stalaktyty. Szczególnie długie makaroniki (do kilkunastu cm) występują w kominku lewego korytarza. Namulisko tworzy wapienny gruz zmieszany z iłem.
Początkowe partie jaskini są oświetlone światłem słonecznym. W jego zasięgu na ścianach rosną mchy i porosty. Głębsze partie jaskini są ciemne. Ze zwierząt obserwowano pająki sieciarze jaskiniowe Meta menardi.
Historia poznania i eksploracji Miejscowej ludności jaskinia zapewne znana była od dawna. Po raz pierwszy wzmiankował ją A. Kirkor w 1876 r. Początkową część obiektu opisał Kazimierz Kowalski w 1951 r. Nadał mu nazwę Schronisko w dolinie Brodeł. Dalszą część jaskini zbadali R. Grzywa i S. Rożnawski w 1989 i 1992 r. Dokumentację jaskini sporządzili M. Pruc i M. Szelerewicz w 2009 r., plan jaskini wykonał K. Adryan w 1992 r.