Ulica Gajowicka (do 1945 r. Gabitzstraße, potem Gajowicka, w latach od 1948 do końca 1991 ul. Próchnika) – jedna z ulic w południowej części Wrocławia, należąca do najdłuższych w mieście. thumb|260px|Ulica Gajowicka, widok w kierunku południowym znad skrzyżowania thumb|260px|Ulica Gajowicka, widok w kierunku północnym ze skrzyżowania thumb|260px|Rondo Żołnierzy Wyklętych – miejsce, od którego obecnie zaczyna się ul.  Gajowicka (w głąb kadru), widok w kierunku południowym

Ulica wytyczona została dawnym polnym traktem łączącym od średniowiecza miasto Wrocław z podwrocławską wsią Gabitz (Gajowice) zamieszkałą w znacznej części przez dostawców warzyw na potrzeby wrocławskich mieszczan. Początkowy odcinek drogi już krótko po likwidacji fortyfikacji Wrocławia w latach 1807-1810, bo w pierwszych latach XIX wieku, zaczął nabierać charakteru miejskiego ze ścisłą zabudową i czynszowymi kamienicami. Droga ta kończyła się pierwotnie przy dawnym cmentarzu w Gajowicach (założonym w 1815, Gabitzer Friedhof) przy obecnej ulicy Pretficza (dziś znajduje się w tym miejscu skwer – park gen. Langiewicza). Wieś Gabitz włączona została w granice Wrocławia w roku 1868, ale trakt do niej prowadzący wciąż miał charakter polnej drogi. Nazwę Gabitzstraße uzyskała dopiero około roku 1871.