Cechy mikroskopowe Konidiofory pojedyncze lub tworzące małe, luźne pęczki, wyprostowane, proste do nieco wygiętych, prawie cylindryczne do lekko falistych, nierozgałęzione lub rzadko rozgałęzione. Mają wymiary 20–100 × 3–6 µm, barwę żółtawą lub oliwkową, posiadają przegrody. Ściany szorstkie i nieco pogrubione. Komórki konidiotwórcze zintegrowane, z jednym lub co najwyżej czterema punktami wytwarzania zarodników. Konidia powstają w nierozgałęzionych łańcuchach przez sympodialną proliferację. Mają kształt od cylindrycznego do wrzecionowatego, są gładkie, szkliste (hialinowe), proste o wymiarach 8–16 × 3–6 µm, z jedną przegrodą lub bez przegrody. Na przegrodzie są niezwężone lub nieznacznie zwężone. Barwa od żółtawej do oliwkowobrązowej, wierzchołki ścięte lub lekko wypukłe, niepogrubione i nie ciemniejsze.
Występowanie i siedlisko Monofag pasożytujący na nawłoci pospolitej Solidago virgaurea i nawłoci późnej Solidago gigantea.
Występuje w Europie. W Polsce notowany na nawłoci późnej w Złotym Potoku na Wyżynie Częstochowskiej.
Przypisy Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska, Ewa Połeć, The genus Fusicladium (Hyphomycetes) in Poland, Acta Mycologica, vol. 41 (2): 285-298, 2006.
Kategoria:Venturiaceae Kategoria:Mykobiota Polski