Grzybnia rozwija się wewnątrz tkanek roślin, pod skórką, śródskórkowo lub między komórkami, czasami tworzy tzw. podkładki niewłaściwe (pseudopodkładki). Pseudopodkładki (pseudostromata) jeśli powstają, zbudowane są z izodiametrycznych nabrzmiałych, pigmentowanych strzępek tworzących pasma lub płytki, rzadko tylko rozwijające się na zewnętrznej stronie rośliny. Konidiofory pojedyncze w rozproszeniu lub tworzące konidiomy typu sporodochium. Wyrastają ze strzępek rozwijających się wewnątrz rośliny lub z pseudopodkładek, czasami przez aparaty szparkowe roślin. Są wyprostowane, cylindryczne, proste lub nieco pogięte, gruszkowate lub nieco maczugowate, zazwyczaj pojedyncze, rzadko rozgałęzione, o końcach nieco jaśniejszych, ścianach cienkich lub nieco pogrubionych. Czasami zredukowane są tylko do komórek konidiotwórczych. Komórki konidiotwórcze zintegrowane, końcowe lub interkalarne, o proliferacji stałej lub sympodialnej. Konidia powstają pojedynczo, w prostych lub rozgałęzionych łańcuszkach akroptalnych. Są typu amerokonidium, didymokonidium, fragmokonidium, o kształcie elipsowato-jajowatym, jajowatym, wrzecionowatym, maczugowatym, prawie cylindrycznym, proste lub nieco zakrzywione, o barwie od prawie szklistej do średnio brązowej, zazwyczaj jednak oliwkowe.