Władysław Antoni Baldini (ur. 24 maja 1874 w Tarnowie, zm. wiosną 1940 w ZSRR) – polski sędzia, samorządowiec, działacz społeczny, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Antoniego, inżyniera kolejowego, naczelnika stacji, i Augusty z Ossolińskich. Uczył się w gimnazjum w Rzeszowie (1885–1889) i w I Gimnazjum w Przemyślu (1889–1893), gdzie zdał maturę. Podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim (do 1897).
Podjął pracę w sądownictwie, od początku XX wieku w C. K. Sądzie Powiatowym w Husiatynie. Od 1909 był sędzią C. K. Sądu Powiatowego w Skałacie, a od 1911 naczelnik. Był radcą Sądu Krajowego (od 1916). Podczas I wojny światowej kierownik sądów w Ustrzykach, Zabłotowie, Komarnie i ponownie w Skałacie. Od 1920 sędzia i od 1929 potem wiceprezes Sądu Okręgowego w Przemyślu (w 1932 przeniesiony w stan spoczynku)A. Wątor, Władysław Antoni Baldini, [w:] Lista strat działaczy obozu narodowego w latach 1939-1955, red. W. Muszyński, J. Mysiakowska-Muszyńska, Warszawa 2010, s. 61..
Należał do Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, TSL i Towarzystwa Kółek Rolniczych. Był członkiem Zarządu Powiatowego Stronnictwa Narodowego w Przemyślu. Na polecenie Leonarda Chrzanowskiego Włodzimierz Bilan wskazał Baldiniego na funkcję prezydenta miasta.