Dietrich Stauffer (ur. 6 lutego 1943 w Bonn, zm. 6 sierpnia 2019) – niemiecki fizyk, profesor fizyki teoretycznej na Uniwersytecie w Kolonii. Znany między innymi z badań nad teorią perkolacji, automatami komórkowymi i ogólnie fizyką obliczeniową oraz jej interdyscyplinarnymi zastosowaniami.

Życiorys Urodził się w rodzinie profesora teologii Ethelberta Stauffera. Doktorat uzyskał w 1970, a habilitację w 1975 na Uniwersytecie Technicznym w Monachium. W tym czasie współpracował z Kurtem Binderem na Uniwersytecie w Saarbrücken. Od 1977 był profesorem fizyki teoretycznej na Uniwersytecie w Kolonii. Jego głównym obszarem badań była fizyka statystyczna. W latach 1987–1990 kierował grupą zajmującą się fizyką wielu ciał w Centrum Badawczym „Höchstleistungsrechenzentrum” w Jülich.

Za pracę naukową, w szczególności nad teorią perkolacji, a także nad automatami komórkowymi, Dietrich Stauffer otrzymał szereg nagród, między innymi: Nagrodę Humboldta w 1985 r. oraz Nagrodę Gentnera-Kastlera w 1999 r. Wśród jego osiągnięć akademickich warto również wymienić wpływ na rozwój fizyki obliczeniowej,