Osiem dni po śmierci Siegfrieda Krobotha rozpoczęte zostały rozmowy pomiędzy przedstawicielami władz Berlina Zachodniego i NRD dotyczące procedur działania w podobnych wypadkach, których skutkiem było wprowadzenie do użytku na początku 1976 r. specjalnych urządzeń alarmowych powiadamiających przy pomocy sygnałów optyczno-akustycznych posterunki wojsk granicznych NRD, które w wyjątkowych sytuacjach zezwalać miały tym samym służbom ratunkowym Berlina Zachodniego na podejmowanie niezbędnych czynnościArtykuł w Spiegel z 08.07.1974 (niem.); dostęp z 25.09.2019.. Do momentu tego życie straciło jednak w podobnych okolicznościach kilkoro innych dzieci, do których należały m.in. Giuseppe Savoca czy Çetin Mert, podobnie jak zmarły jeszcze w 1966 r. Andreas Senk.
Pamięci Siegfrieda Krobotha poświęcono miejsce na tablicy pamiątkowej przy ulicy May-Ayim-Ufer oraz jedno z tzw. okienek pamięci w mauzoleum Gedenkstätte Berliner Mauer przy Bernauer Straße.
Literatura Werner Filmer, Heribert Schwan: Opfer der Mauer. Die geheimen Protokolle des