Włodzimierz Długoszewski (ur. 6 kwietnia 1905 w Krakowie, zm. 25 lipca 1945 w HamburguRyszard Wryk, Straty osobowe Polskiego Związku Sportowego w latach II wojny światowej 1939–1945, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 1991, s. 42, ) – polski wioślarz, dziennikarz, publicysta sportowy oraz redaktor koncernu IKC.

Życiorys Ukończył dwie uczelnie krakowskie: Uniwersytet Jagielloński (Wydział Filozoficzny) i Wyższe Studium Handlowe. Od 1928 do 1939 był korespondentem berlińskiego czasopisma Wassersport. W 1938 został laureatem nagrody dziennikarskiej Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. Był wiceprezesem krakowskiego oddziału Związku Dziennikarzy Sportowych RP, a także działaczem i zawodnikiem AZS Kraków i Sokoła Kraków. W trakcie kariery sportowej został dwukrotnie akademickim mistrzem świata w kategorii jedynek (1924 i 1927) i czterokrotnie mistrzem Polski (1926, 1927, 1929 i 1930). Na Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w 1936 był kapitanem polskiej reprezentacji wioślarskiejSport Wodny, 1936 Nr 9, s. 161, Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2020-12-06].