Sporna jest pozycja wróbli: szarego (P. (g.) swainsonii), papugodziobego (P. (g.) gongonensis) i suahilijskiego (P. (g.) suahelicus). Autorzy HBW uznają je za odrębne gatunki, podobnie jak Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny. Klasyfikację tę zaproponowali Hall i Moreau (1970), podtrzymał później Denis Summers-Smith (The Sparrows. A study of the genus Passer, 1988). Kompletna lista ptaków świata traktuje te taksony jako podgatunki wróbla siwogłowego. Przedstawiciele tych podgatunków nie krzyżują się ze sobą przynajmniej w niektórych spośród miejsc, w których ich zasięgi występowania nachodzą się. U żadnego z nich nie występuje w upierzeniu dymorfizm płciowy. Niewiele różnią się upierzeniem, choć są to różnice znaczące. Ash, Atkins i Atkins (2009) określili kwestię systematyki podgatunków wróbla siwogłowego jako skomplikowaną, pogmatwaną i nierozstrzygniętą.
Podgatunki i zasięg występowania BirdLife International szacuje zasięg występowania wróbla siwogłowego, z wyłączeniem trzech spornych podgatunków, na 18,8 mln km². Obejmuje tereny położone na południe od równoleżnika 18°N. IOC wyróżnia następujące podgatunki: P. g.