Karls Kurkevičs (ros. Карл Станиславович Куркевич, ur. 17 października 1926 w Mozyrzu, zm. 19 marca 2002 w Rydze) – radziecki żołnierz, starszyna.
Życiorys Urodził się w polskiej rodzinie. Jego ojciec Stanisław był działaczem komunistycznym i uczestnikiem ustanawiania władzy bolszewików na Białorusi, jednak w lipcu 1937 został aresztowany przez NKWD pod fałszywym zarzutem „udziału w polskiej organizacji wojskowej” i w tym samym roku skazany na śmierć i zabity (w 1959 pośmiertnie go zrehabilitowano).
Karl do 1941 skończył 7 klas szkoły w Lubaniu, po ataku Niemiec na ZSRR przebywał na okupowanym przez Niemców terytorium, pomagając żołnierzom i partyzantom. Przystąpił do podziemnej młodzieżowej organizacji komsomolskiej kierowanej przez jego starszego brata Bolesława, a wkrótce potem do oddziału partyzanckiego. 7 listopada 1941 partyzanci zaatakowali miejscowy niemiecki garnizon; wkrótce potem Niemcy schwytali i niedługo potem zamordowali Bolesława i innego partyzanta. Kurkevičs nadal walczył w oddziałach partyzanckich, a w listopadzie 1944 został powołany do Armii Czerwonej. Był żołnierzem kompanii karabinów maszynowych 515. pułku strzelców w 134. Dywizji Strzeleckiej w składzie 61.