Poza praca konstruktora zajmował się również oblatywaniem szybowców opracowanych w SZD, należał do personelu latającego Działu Prób w Locie.
W 1986 roku zakończył pracę w Przedsiębiorstwie Doświadczalno-Produkcyjnym Szybownictwa PZL Bielsko i został zatrudniony jako instruktor szybowcowy w Aeroklubie Bielsko-Bialskim. Był redaktorem Biuletynu instruktora i pilota szybowcowego, delegatem Polski do komisji szybowcowej Międzynarodowej Federacji Lotniczej oraz zasiadał w komisji rozstrzygającej konkurs na szybowiec klasy światowej. Karierę szybownika i konstruktora zakończył w 1991 roku, założył własną działalność gospodarczą.
Posiada uprawnienia tłumacza tekstów technicznych NOT.
Szybownictwo Wiosną 1966 roku został członkiem Aeroklubu Bielski-Bialskiego i rozpoczął szkolenie szybowcowe. Już w sierpniu spełnił warunki do uzyskania Srebrnej Odznaki Szybowcowej i wkrótce uzyskał licencję pilota szybowcowego.
W 1969 roku został powołany do szybowcowej kadry juniorów, a następnie do szybowcowej kadry narodowej. W 1972 roku zdobył tytuł wicemistrza Polski podczas XVII Szybowcowych Mistrzostw Polski, a w 1973 roku zajął pierwsze miejsce podczas szybowcowych Mistrzostw Państw Socjalistycznych w Vrchlabí.