HTTP/2 Server Push – opcjonalny mechanizm protokołu HTTP/2 pozwalający jego serwerowi na wysyłanie zasobów do klienta, zanim ten zażąda wysyłanych treści. Założeniem mechanizmu było zmniejszenie latencji dostarczania danych niezbędnych do ładowania stron internetowych.
Opis działania W tradycyjnym dialogu HTTP klient ładujący stronę internetową składającą się z trzech zasobów: index.html, styles.css i script.js, najpierw wyśle żądanie o zasób HTML. W trakcie jego przetwarzania wykryje odniesienia do arkusza styli oraz skryptu. Dopiero w tym momencie przeglądarka może wysłać zapytania o brakujące zasoby.
W powyższym dialogu serwer posiadający implementację push może przejąć inicjatywę, o ile posiada reguły, które pozwolą mu zdecydować, że po wysłaniu pliku HTML powinien wysłać do klienta arkusz styli oraz plik skryptu. Dzięki temu, gdy przeglądarka zakończy przetwarzanie index.html, arkusz styli oraz skrypt będą już dostępne lub w trakcie odbierania. Mechanizm może zmniejszyć narzut czasu spowodowany kolejkowaniem żądań o poszczególne elementy strony. Do poprawnego działania wymaga on jednak, aby serwer znał zależności pomiędzy poszczególnymi składowymi stron.