Po zakończeniu wojny kontynuował działalność humanitarną, angażując się w pomoc dla sierot wojennych, w tym celu założył pismo Dobrotvor, koordynujące działalność pomocową. Związany z Narodową Partią Radykalną, w latach 20. należał do jej ścisłego kierownictwa. Od 1921 zasiadał w parlamencie Królestwa SHS, reprezentując okręg Sarajewo. W 1924 objął stanowisko podsekretarza stanu w ministerstwie reformy rolnej, a w 1927 stanął na czele resortu. W latach 1928–1929 pełnił funkcję ministra rolnictwa w gabinecie Antona Korošeca. 6 stycznia 1929 przeszedł na emeryturę. Należał do grona zwolenników dyktatury królewskiej Aleksandra I. W 1932 został mianowany senatorem Królestwa Jugosławii. Zmarł na zawał serca w czasie podróży pociągiem.
Odznaczony czechosłowackim Orderem Lwa Białego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni w Pradze Kategoria:Adwokaci Kategoria:Jugosłowiańscy ministrowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Trebinju Kategoria:Ludzie związani z Sarajewem Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa Białego Kategoria:Ministrowie rolnictwa Kategoria:Serbscy dziennikarze Kategoria:Serbscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1932