Na początku dużej sali znajduje się jeziorko o wymiarach 2,7 × 1,2 m i głębokości kilkudziesięciu centymetrów. Odbiegają od niego dwa korytarze. Lewy prowadzi do sali o wymiarach 13,6 × 3,2 m i wysokości 2,7 m. Znajduje się ona w tej samej pustce skalnej, co salka z kominkiem, ale oddzielono je murem z cegieł. Prawy korytarz prowadzi do sali o wymiarach 15,2 × 3,2 m i wysokości 2,7 m. Końcówka sali łączy się równoległym ciągiem z korytarzykiem wiodącym do drugiej kraty.
Historia Kawernę wykuli Austriacy podczas budowy Twierdzy Kraków. Na wzgórzu Solnik znajdował się Fort międzypolowy artyleryjski 53 „Bodzów”. Kawerna służyła m.in. jako magazyn amunicji.
Po wykuciu kawerny obetonowano jej ściany. W niektórych miejscach znajdują się na nich nacieki w postaci polew i kilkunastocentymetrowej długości makaroników. Dno jest betonowe, miejscami pokryte błotem zmieszanym z drobnym rumoszem, miejscami po deszczu zalegają kałuże wody. Kawerna sucha jest tylko w okolicach drugiego wylotu i w sali z kominkiem, poza tym jest wilgotna. Oświetlony światłem słonecznym jest tylko korytarz za pierwszym otworem i częściowo pierwsza sala. Za drugim otworem oświetlone jest tylko kilka metrów korytarza. Reszta kawerny jest ciemna.