W Marsylii Jevtić jechał w samochodzie tuż za tym, który stał się celem zamachu. thumb|240px|Zamach marsylski (1934), w tle B. Jevtić spieszący z pomocą królowi (w cylindrze) Po śmierci króla Jevtić stanął na czele rządu, funkcję tę sprawował przez 6 miesięcy. W lutym 1935 został mianowany senatorem, przedstawicielem banowiny dunajskiej.
W 1941, po agresji niemieckiej opuścił kraj. 21 sierpnia 1941 objął stanowisko ministra bez teki w gabinecie Dušana Simovicia. 9 września 1943 objął funkcję ambasadora Jugosławii w Londynie, którą pełnił do października 1944, kiedy przeszedł na emeryturę. Po zakończeniu wojny pozostał w Wielkiej Brytanii, gdzie współpracował z emigracyjną Radą Narodową, kierowaną przez Slobodana Jovanovicia. Ostatnie lata życia spędził w Paryżu. Pochowany w kwaterze żołnierzy serbskich na cmentarzu wojennym w Thiais.
Był odznaczony Orderem Orła Białego III i V kl., Orderem Świętego Sawy I i III kl., a także Orderem Korony Jugosłowiańskiej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni w Szwajcarii Kategoria:Jugosłowiańscy