Po uwięzieniu pęcherzyków powietrza w skale ustaje wymiana gazowa i zawartość 40Ar wzrasta, a 40K maleje.

Stosunek 40Ar do potasu, rosnący proporcjonalnie do wieku skały, ustala się pośrednio, napromieniowując próbkę szybkimi neutronami w reaktorze jądrowym. Jednocześnie napromieniowuje się próbkę skały o znanym wieku, tzw. monitor. Jedną z reakcji jądrowych wówczas zachodzących jest 39K(n,p)39Ar. Izotop 39Ar nie występuje naturalnie, a jego jedynym źródłem jest powyższa reakcja. Ponieważ naturalne stosunki izotopów potasu są znane, ilość powstałego 39Ar pozwala obliczyć ilość potasu w próbce.

Wiek skały oblicza się za pomocą równania:

gdzie: – całkowita stała rozpadu 40K – ilość 40Ar powstałego z rozpadu 40K – ilość 39Ar powstałego w wyniku napromieniowania 39K – parametr określający strumień napromieniowania

Parametr wyznacza się z róównania:

gdzie: – podstawa logarytmu naturalnego – wiek monitora