Ulica Piaskowa – jedna z głównych arterii średniowiecznego Wrocławia (fragment tzw. „szlaku bursztynowego”), prowadząca od wschodniej strony placu Nowy Targ na północ, do Bramy Piaskowej (zwanej też „Bramą Najświętszej Marii Panny”), i mostu Piaskowego; za nim trakt na północ wiedzie ulicą św. Jadwigi przez Wyspę Piasek do Wyspy Młyńskiej i mostów Młyńskich, a potem dalej na północ (do Milicza lub Trzebnicy) lub północny wschód (do Psiego Pola i dalej do Oleśnicy). Ulicą Piaskową biegnie także, poprzez Most Piaskowy (a za nim na wschód przez Most Tumski) droga z miasta na Ostrów Tumski i znajdującej się tam katedry św. Jana.
We wczesnym średniowieczu ulica była bezimienna, bądź określana jako „droga do katedry” albo „droga do bramy Panny Marii”; traktowana była wraz ze wschodnią pierzeją Nowego Targu jako jego część zwana też czasem Malerseite („stroną malarską” albo „między malarzami” bądź „pod malarzami”). W XVIII wieku pojawiła się dla tej ulicy nazwa Grosse Malergasse („Wielki Zaułek Malarski”), ale już pod koniec tego samego stulecia – Sandgasse („Zaułek Piaskowy”), później Sandstraße („ulica Piaskowa”).