Łącznie ze studiami teologicznymi rozpoczął w 1945 studia na Wydziale Pedagogicznym Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie, które ukończył w 1951 z tytułem artysty muzyka w zakresie instruktorsko-nauczycielskim. W latach 1955–1960 kontynuował studia na tej samej uczelni, na Wydziale Kompozycji, Teorii i Dyrygentury w klasie prof. Tadeusza Szeligowskiego. Ukończył je pracą dyplomową, kompozycją Missa Regina Poloniae na czterogłosowy chór mieszany a capella. Dyplom uzyskał w 1960.
Został wikariuszem w parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Warszawie, następnie w parafii Najświętszego Zbawiciela w Warszawie, zaś w 1964 mianowano go duszpasterzem akademickim Warszawy. Zamieszkał wówczas przy kościele św. Anny w Warszawie. W 1964 założył Warszawski Chór Międzyuczelniany, który prowadził do 1967 (był opiekunem, dyrygentem i kierownikiem artystycznym). Został wykładowcą w Studium Liturgiczno-Muzycznym w Aninie, a od 1968 na katedrze muzykologii Wydziału Teologicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Prowadził zajęcia z zakresu kontrapunktu, czytania partytur, instrumentacji oraz instrumentoznawstwa. Doktoryzował się na tej uczelni w 1973 (praca: Psalm responsoryjny jako aktualizacja czytań mszalnych napisana pod kierunkiem prof. Stanisława Grzybka). Do przejścia na emeryturę w 1980 pozostawał adiunktem na ATK.