Mikołaja Radziwiłła Rudego, zdeklarowanego przeciwnika unii Polski z Litwą, co miało wywołać taki entuzjazm Polaków, że doprowadziło to do irytacji Mikołaja Radziwiłła Czarnego, który we współpracy z podskarbim litewskim Eustachym Wołłowiczem i sekretarzem królewskim Augustynem Rotundusem mieli doprowadzić do wybicia tych monet, jako odpowiedź na wybuch polskiego entuzjazmu. XXI w. hipotezy badaczy przedmiotu skłaniają się raczej do interpretacji, że biblijny fragment należy odczytywać w kontekście całego Psalmu, w którym uwypuklona została wszechmoc Boga i prawomocność ustanowionego przez Niego władcy (w tym przypadku bez wątpienia Zygmunta Augusta). Jako buntowników klasyfikować należy wszystkich przeciwników działań monarszych zmierzających do zawiązania unii. Z tego powodu trojak „szyderczy” miał zostać wybity na polecenie króla jako wyraźne ostrzeżenie przeciwko jego oponentom na Litwie.
Wykorzystanie monogramu królewskiego – ideowo równoważnego popiersiu – wskazuje, że emisji trojaków „szyderczych” dokonano za zgodą króla, podobnie jak wspiera tę tezę wybór przypuszczalnego miejsca produkcji – w dobrach królewskich, bezpośrednio pod warownym zamkiem w Tykocinie.