Wydanie kolejnych tomów w latach 1900–1914 redagowane było pod kierownictwem Romana Plenkiewicza, przy współudziale komitetu redakcyjnego: Władysław Andrychiewicz, Bronisław Chlebowski, Piotr Chmielowski, Samuel Dickstein, ks. Jan Gralewski, Stanisław Karpowicz, Kazimierz Król, Jan Nitowski i Henryk Struve.
Komitet ten zmieniał swój skład i w końcu ustalił się w sposób następujący: red. nacz. Roman Plenkiewicz, K. Czerwiński, Samuel Dickstein, Jan Gralewski, Jan Karpowicz, E. Kopczyński, Henryk Struve, Stanisław Szober, L. Zarzecki, W. Chodecki, ks. J. Gralewski, J. Machlejda, W. Nowicki, J. Sosnowski, Aniela Szycówna, .
Po roku 1919 nastąpiła kolejna zmiana. Redaktorem naczelnym został Feliks Kierski, który zaproponował współpracę kilku nowym osobom. Byli to: K. Chodynicki, K. Czerwiński, T. Jaroszyński, J. Joteyko, B. Nawroczyński, S. Saski, P. Sosnowski, W. Grabińską - Woytowicz i L. Zarzecki.
Opis Pierwsze 4. tomy wydane w latach 1880–1890:
T. 1. (Abecadło – Barmiewa), 1881 (632 s.), T. 2. (Basedow – Ćwiczenia), 1882 (669 s.), T. 3. (Ćwiczenia – Etnologia), 1885 (645 s.), T. 4. (Falk – Gostyński), 1890 (627 s.),
Tomy wydane po wznowieniu w latach 1900–1914: