Opis Numizmaty wybito w srebrze z datą 1533 (R8) oraz 1540 (R8) w Toruniu albo w Krakowie. W przypadku rocznika 1540 podawany jest również czasami Gdańsk. Do drugiego dziesięciolecia XXI w. nie znaleziono żadnych źródeł, które pozwoliłyby jednoznacznie zidentyfikować mennicę, która wykonała te monety.
Talar z 1540 r. bardzo długo był uważany za fałszywy nawet przez Emeryka Hutten-Czapskiego, który miał go w swojej kolekcji. Dopiero odnalezienie bitego, złotego egzemplarza w starym zbiorze książęcym w Gocie doprowadziło do uznania tego rocznika za oryginał.
Monety talarowe nie były wymieniane w żadnej z ordynacji menniczych Zygmunta I Starego, co dowodzi ich medalowego, czyli przede wszystkim manifestacyjnego, charakteru.
Stemple wzorowano na talarach saskich z przełomu XV i XVI w. władców linii ernestyńskiej, a szczególnie na tzw.grubych guldengroszach wybitych podczas wspólnego panowania braci Fryderyka Mądrego i Jana Stałego. Rozwiązanie, gdzie na awersie wyobrażony został aktualnie panujący władca, na stronie odwrotnej natomiast jego desygnowany już następca, korzeniami sięgało do monet rzymskich.