W koszcie produktów wyróżnia się dwie składowe: koszt wartości dodanej i koszt zakupów. Zakupy, to przede wszystkim surowce i podzespoły niezbędne do wytworzenia produktu. W metodzie UVA określa się je mianem Wydatków Bezpośrednich na Produkt (WBP). Ich wartość jest łatwa do obliczenia na podstawie specyfikacji produktu.
W koszcie klienta wyróżnia się także dwie składowe: koszt wartości dodanej i koszt Wydatków Bezpośrednich na Klienta (WBK). Do WBK można zaliczyć na przykład prowizję dla przedstawiciela handlowego, rabat udzielony klientowi lub kwotę zapłaconą firmie transportowej. Ich wartość jest bezpośrednio znana, a zatem łatwa do obliczenia.
Metoda UVA skupia swoją uwagę na precyzyjnym obliczaniu wartości dodanej. Cała produkcja wartości dodanej w przedsiębiorstwie jest mierzona przy pomocy jednej jednostki miary – UVA.
Podstawowe pojęcia Metoda UVA wprowadza pewną liczbę właściwych sobie pojęć.
Stanowisko UVA Stanowisko UVA to zespół środków materialnych i ludzkich niezbędnych do wykonywania jakiejś operacji, wykorzystywanych w stałych, precyzyjnie zdefiniowanych warunkach techniczno-ekonomicznych. Inaczej mówiąc stanowisko UVA zużywa wchodzące w jego skład zasoby w sposób dokładnie określony i niezmienny.